სამანიშვილის დედინაცვალი

თუ რამ საწყენად ჰქონდა ამ ოჯახს, ეს იყო პლატონის ცოლის, მელანოს ხშირი შვილოსნობა...“ – დავით კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალში“ ამ ფრაზის არსებობაც კი საკმარისია მე-19 საუკუნის იმერეთის დუხჭირი ყოფის აღსაქმელად, თუმცა სიღარიბით გამოწვეული პიროვნული ტრაგიზმი, ადამიანის სულიერი დეგრადაცია თავისი დამანგეველი ძალითა და მნიშვნე- ლობით ზოგადსაკაცობრიოა.

ბეკინა სამანიშვილი სიბერეში ცოლის შერთვას გადაწყვეტს, ქონების მოზიარის გაჩენის შიშით თავზარდაცემული პლატონი კი იძულებული ხდება, მამას საცოლე თავად მოუძებნოს. სასურ-ველი სადედინაცვლო ორნაქმარევი და უშვილი ქალია, თუმცა, ბედის ირონიით, ქალი სამანიშვილებს კიდევ ერთ მემკვიდრეს გაუჩენს.

და სწორედ ეს ღიად კომიკური სიუჟეტი სძენს დრამატულ ხასიათს „სანამიშვილის დედინაცვალს“ – ნაწარმოებს, რომელიც სამართლიანად მიიჩნევა ტრაგიკომიკური ჟანრის ბრწყინვალე ნიმუშად.